Voor de buien uit
Wat een fijne uitvinding toch, die buienradar op het internet .... in het weekend is dat het eerste dat ik 's morgens bekijk. En als ik zie dat er zo'n enorme muur van nattigheid aan komt schuiven, dan laat ik alles uit mijn handen vallen, spring ongedoucht mijn kleren in en race met de honden in de achterbak naar een natuurgebied (en dan maar hopen dat ik zo ongewassen en ongekamd geen bekenden tegenkom ;>)). Wel tap ik voor ik de deur uitren nog even een campingbeker vol met Senseo, die ik onder het rijden achterover sla.
Kom op dames, zo lang het nog droog is!
Hinde heeft mazzel; we komen een vrolijke Cocker spaniel van 11 maanden tegen.
Speelhouding plus uitnodiging: zou je mij achterna willen zitten ;>)
Zo'n tien minuten lang dazen de twee door en om de bosjes, terwijl de eigenaar van de Cocker graag uitleg wil hebben over het verschil tussen "hazewinden" en "whippets";

Elzenproppen en daarboven elzenkatjes; de vrouwelijke en mannelijke bloeiwijze van de elzenboom.
Nog even een foto van gisteravond, toen we op bezoek waren bij whippet Maxje, om wat uitgeleende puppiemateralen op te halen. Max vond het wel gezellig, zo'n roedeltje whippets om buiten mee te wandelen, en sprong na afloop spontaan mijn auto in ;>).
Maxje kreeg in juli een ongeregistreerd nest van 10 pups en de eigenaar vroeg ons om wat ondersteuning om dat tot een goed einde te brengen. De door ons uitgeleende materialen zijn helaas nauwelijks gebruikt, want het Belgische asiel gaf een Nederlandse club die windhonden herplaatst toestemming om Max weg te halen bij de eigenaar. Ten tijde van de adoptie was namelijk schriftelijk overeengekomen dat zij eigendom van het asiel bleef en dat met haar niet mocht worden gefokt.
Door middel van een verrassingsbezoek werden Max en haar 17 dagen oude pups meegenomen. Over deze ontvoering kan ik me nog steeds ontzettend opwinden, want ondanks het adoptiecontract is hier naar mijn gevoel totaal niet gehandeld in het belang van moederhond en pups. Bovendien zijn de pups, die geen eigendom waren van het asiel, op deze manier eigenlijk brutaalweg gestolen. Maar helaas, gedane zaken nemen geen keer. De pups werden op een geheim adres grootgebracht en vervolgens door het Belgische asiel verkocht voor EUR 250 per stuk. Maxje werd gesteriliseerd en mocht vorige maand tegen betaling weer worden opgehaald door haar eigenaar. Dit nogal bizarre verhaal verdient absoluut geen schoonheidsprijs.......






Ik ken dat Monique. Wij kijken ook altijd op de buienradar in het weekend, en afhankelijk daarvan bepalen we de indeling van onze dag want de wandelingen van de honden gaan voor de rest. Ook ik loop dan regelmatig net uit bed met de honden in het bos want het is nog droog!!
Geplaatst door: Katja | 15 november 2009 om 20:57
Die buienrader is een heerlijk iets en heeft mij menig verwoest kapsel en doorgelopen make-up gescheeld. (En het kost al zoveel tijd om mijn gelaat in de ochtend te restaureren..).
Het verhaal van Maxje, daar wordt ik nog steeds wit van om mijn neus. Ongelofelijk, wat mensen zich voor verschrikkelijk gedrag kunnen aanmatigen. Daar zou je graag de rijdende rechter eens op loslaten. Maar zoals je zegt, gedane zaken nemen geen keer en het is te hopen dat de eigenaresse van Maxje een beetje van de schrik bekomen is.
Geplaatst door: Annemarie | 15 november 2009 om 23:20
Ik had nog nooit van zo'n buienradar gehoord. Ik steek gewoon mijn vinger in de lucht, snuif eens de lucht in, kijk eens naar omhoog en spring de auto in om de buien voor te zijn. En ... meestal heb ik gewoon chance ;o) Toch een leuke tip want je kan niet altijd geluk hebben hé.
Geplaatst door: Virginie | 16 november 2009 om 20:53
@ Virginie: en neem je Dune dan mee ook? ;-)
Geplaatst door: Evelien | 16 november 2009 om 23:46
@Evelien: Die zijn me voor en zitten al in de auto te wachten ;o)
Geplaatst door: Virginie | 17 november 2009 om 9:15